Column Blik van Co: We mogen weer stemmen

Vandaag de vierendertigste column van Co Backer voor de nieuwssites van IJmond360, IJmond Nieuws, Beverwijk- en Heemskerk Nieuws.

Blik van Co: We mogen weer stemmen

Het kabinet is gevallen en daarom gaan we woensdag 29 oktober weer naar de stembus. Men zegt: als je niet gaat stemmen dan heb je ook geen recht van spreken. Maar als je wel gaat stemmen op een partij met voor jou mooie verkiezingsbeloften en dit niet kan waarmaken, heb je dan wel recht van spreken?  Feit is wel dat als je mee gaat regeren je compromissen moet sluiten die je eigenlijk niet wilt. Groot nadeel van deze compromissen is dat de politieke partijen de vrije hand nemen om naar eigen inzicht te handelen. In de onderhandelingen prevaleert ook het partijbelang en het pluche boven de stem van de kiezer.

Ondanks dit blijf ik stemmen en dat doe ik al ruim 56 jaar. Van deze 56 jaar heb ik zelf ruim 20 jaar in het stembureau gezeten. Ik zal nooit mijn eerste keer vergeten dat ik mocht stemmen. Ik kan me nog herinneren dat ik zenuwachtig was. Stemmen kon ik in het stemlokaal in de Vondelschool aan de Zweedselaan. Een vriendelijke vrouw vroeg mijn paspoort en zij vond het prachtig dat ik voor het eerst in mijn leven mocht stemmen. Zij wenste mij succes. Heel gespannen liep ik naar het hokje, die voorzien was van een onooglijk verschoten grijs gordijn, en met een zwaai schoof ik het gordijn open. Met een nog grotere zwaai sloot ik het verschoten grijze gordijn, bang dat men kon zien op wat voor partij ik stemde. Op de houten stemtafel lag hét rode potlood en dat gaf een lichte schok. Heel voorzichtig pakte ik het potlood en zette deze met veel gevoel van overwinning op het rondje behorende bij lijst 1. Nee hé, heb ik weer. Dit rode geval had geen puntje. Mijn voorganger had de punt eraf gebroken en zonder daar melding van te maken was hij vertrokken. “Mevrouw, ik wil dolgraag stemmen maar mijn puntje is eraf”, sprak ik heel zachtjes tot haar. De opmerking die ze maakte dat haar puntje ook weleens afbreekt ontging mij in het geheel. De punt werd er aangeslepen en eindelijk had ik recht van spreken. Nu weet ik beter.

Co Backer